Voor leidinggevenden in de jeugdhulp
Heb ik de ondersteuning van mijn team op orde?
Je organiseert intervisie.
Je hebt casuïstiekbesprekingen.
Werkbegeleiding staat gepland.
Maar leren jeugdprofessionals daardoor ook beter afwegen en hun keuzes onderbouwen?
Het handelen van een jeugdprofessional moet navolgbaar en toetsbaar zijn. Niet pas als er iets misgaat, maar in het gewone werk van elke dag. Daar wordt de kwaliteit van je hulpverlening zichtbaar, want kwaliteit zit niet alleen in wat er is gedaan, maar in de afweging die eraan voorafging.
Precies daarop worden jeugdprofessionals bevraagd. Als een kind of ouder hierom vraagt, bij een klacht of tuchtzaak en zelfs als de inspectie erom vraagt. Deze scan helpt je beoordelen of de ondersteuning die je organiseert daarop aansluit. Zie het als een spiegel en als startpunt voor het gesprek.
Neem er even de tijd voor. Een kwartier eerlijk naar je eigen team kijken levert meer op dan een snelle inschatting.
Goed beslissen is een beweging in vier stappen. In elke vorm van ondersteuning zou die beweging gemaakt moeten worden. De stellingen volgen deze vier.
Dit zijn de niveaus waarop een jeugdprofessional wordt bevraagd als het erop aankomt. Samen leveren ze aan het eind drie scores op.
Bovenstaande drie niveaus gaan over de binnenkant van het beroep. Het afwegen zelf gebeurt langs vier perspectieven. Zo is de beroepscode ook opgebouwd. Een jeugdprofessional die alleen naar de organisatie kijkt, of alleen naar het kind, weegt niet volledig af.
Bij elke stelling doe je twee dingen. Je geeft een score van 1 tot 5. En je geeft per niveau van reflectie aan, technisch-instrumenteel, normatief-beroepsethisch en persoonsgericht, of het zichtbaar is: ja, gedeeltelijk of nee. Toets je antwoord steeds aan wat je echt hebt gezien, niet aan wat je hoopt. Vraag jezelf bij elke stelling: zou mijn team dit ook zo scoren?
Voorbeeld
In de intervisie, casuïstiekbespreking en werkbegeleiding die ik organiseer, wordt de casus geanalyseerd vanuit de beroepscode en de richtlijnen jeugdhulp en jeugdbescherming.
In hoeverre is dit zo? 3
Technisch-instrumenteel: ja
Normatief-beroepsethisch: gedeeltelijk
Persoonsgericht: nee
Lees je dit terug, dan zie je het: er wordt gewerkt met de richtlijn en de methode, de beroepsethische afweging komt soms aan bod en het eigen aandeel van de professional blijft buiten beeld. Precies dat verschil wil je zien.
Vul je naam en e-mail in. Je ziet direct je rapport en we sturen het ook naar je toe zodat je het kunt teruglezen en bespreken met je team.
Jeugdprofessionals hoeven niet perfect te zijn. Wel verantwoordelijk. En verantwoordelijkheid begint bij het vermogen om je eigen handelen navolgbaar en toetsbaar te onderbouwen.
Jolanda Winters